Blue Planet

Stel je voor dat twee astronauten naar de maan gaan. Terwijl ze daar zijn is er een ongeluk gebeurd met hun schip en ze kunnen nooit meer terugkeren naar aarde. Ze hebben nog voor slechts twee dagen zuurstof. Er is geen hoop meer dat er nog op tijd hulp vanaf de aarde komt om hun te redden. Ze hebben nog maar twee dagen te leven. Als je op dat moment die astronauten kon vragen, “Wat is je diepste wens?” zouden ze waarschijnlijk zeggen, “Om terug thuis te zijn en om rond te lopen op onze prachtige planeet Aarde.” Dat zou voldoende zijn voor hun. Niets meer. Ze denken er niet aan om het hoofd te zijn van een grote organisatie, een bekende beroemdheid of de president van de Verenigde Staten. Ze willen niets liever dan hier terug te zijn, rondlopen op Aarde, genieten van iedere stap, luisteren naar de geluiden uit de natuur of het vasthouden van de hand van degene die zij liefhebben terwijl ze de maan observeren als het nacht is. We zouden iedere dag moeten leven als mensen die gered zijn van de dood op de maan.”

Ubuntu leert ons dat we één zijn met de natuur én dat wij  elkaar nodig hebben. Al het leven op aarde is onderdeel van elkaar. Een samenspel.

Wij zijn geen deelnemer aan de natuur, maar deelgever. Iedere keer als we aan Moeder Aarde geven, geven we aan onszelf.

Maar als we de Aarde behandelen als een slaaf die we kunnen misbruiken en uitputten, beseffen we niet dat we onszelf ook zo behandelen.

Het is geen toeval dat de ecologische crisis samenvallen met met een epidemie van menselijke uitputting. De mens en de Aarde raken gezamenlijk burned out.

 Als je iets geeft, geef je aan het geheel waar jezelf onderdeel van bent

Verbondenheid stimuleert het leven, je wordt gevoed. We hebben allen het vermogen om te scheppen, om te creëren. Alles wat we neerzetten in woorden, in gedachten en handelingen zijn termen van dat scheppende. Zo bepalen wijzelf of we constructief of destructief zijn.

We zijn met elkaar verbonden – zoals de druppel plots beseft dat het de oceaan is – Verbonden met alles om ons heen.

Wat kunnen we doen om de wereld beter achter te laten?

We doen ertoe.
Allereerst het besef dat we er toe doen. Dat iedere handeling, hoe klein ook, effect heeft.

Wat heb ik écht nodig? Kan het ook ietsje minder? Hoe groot is mijn voetafdruk? (Doe de test)
Balans en harmonie als uitgangspunt nemen. 

Diversiteit – Kunnen we nieuwgierig zijn naar elkaar? Leren van elkaar. Alle wezens hebben bestaansrecht, mens, dier en plant. Kunnen we elkaar beschermen, voeden en respecteren? Elkaar niet zien als vreemden, maar als mede-wezens?

Spreek je uit – daar waar je leed ziet, draai je niet om. Laat op een af andere manier je stem horen, geweldloos, zonder kwetsende woorden.

Ontwikkel compassie – De vier levensvrienden.

Ze worden ook wel de Brama Vihari’s genoemd in het Pali, de taal uit de tijd dat de Boeddha leefde. Kijk of je ten minste één van deze vier kwaliteiten mee kunt nemen in je dag:

Liefdevolle vriendelijkheid

Mededogen

Mede-vreugde

Gelijkmoedigheid

Hoe ziet de wereld eruit waarin mensen zichzelf zien als deel van de natuur – en waarin samenlevingen zijn gericht op koesteren, leren en beslissen samen met de niet-menselijke natuur, in al haar vormen, in co-existentie? 

Het begint bij ons, jij en ik, hoe kleuren wij onze wereld in…….en dat begint hier en nu.

You must be the chance you wish to see in the world – Mahatma Gandhi

 Kom en neem deel aan een van de thema avonden van Remindfulness waar Blue Planet regelmatig voorbij komt. Samen komen we verder.